Share This Article
Një monitor Holter është një test diagnostik i projektuar kryesisht për të identifikuar ndryshimet sporadike dhe të ndërprera të ritmit të zemrës.
Kur është e përshtatshme, testi mund të vlerësojë gjithashtu efektivitetin e një trajtimi me ilaçe për një gjendje specifike të zemrës, ose funksionimin e pajisjeve (stimulues kardiak, defibrilator kardioverter, etj.) të implantuara më parë në zemrën e pacientit.
Instalimi i elektrokardiografit portativ është një procedurë e shpejtë dhe pa dhimbje që përfshin vendosjen e pllakave metalike, të quajtura elektroda, në gjoks.
SI PËRDORET?
Ideja e krijimit të një elektrokardiografi portativ që regjistron funksionin kardiak për një numër të caktuar orësh të njëpasnjëshme lindi nga nevoja për të identifikuar ato ndryshime të ndërprera dhe sporadike në përçueshmërinë elektrike të zemrës që një EKG bazë e ka të vështirë t’i zbulojë (zakonisht për shkak të problemeve me kohën).
Megjithatë, monitori Holter përfaqëson një mjet ideal diagnostikues për aritmitë kardiake.
Përveç identifikimit të aritmive kardiake, kardiologët kryejnë një monitor Holter për të vlerësuar:
Funksionimin e një stimuluesi kardiak ose defibrilatorit kardioverter të implantueshëm (ICD), tek pacientët që i kanë ato në mënyrë të dukshme.
Efektet e një trajtimi me ilaçe për një problem me zemrën.
Lexo edhe– Elektrokardiograma (EKG), ekzaminimi që vlerëson rrahjet e zemrës
PËRGATITJA
Lidhur me fazën përgatitore, monitori Holter kërkon disa udhëzime të thjeshta, të cilat mjeku zakonisht i jep ditën e procedurës diagnostikuese.
Udhëzimi i parë i rëndësishëm është të shmanget heqja aksidentale ose e qëllimshme e elektrokardiografit portativ gjatë gjithë kohëzgjatjes së testit. Kjo përfshin ndalimin e aktiviteteve të tilla si larja.
Udhëzimi i dytë i rëndësishëm është të mbahet një ditar, duke shënuar kohët e ditës dhe aktivitetet që çuan në çdo episod të palpitacioneve, dhimbjes së gjoksit, dispnesë dhe/ose marramendjes (Shënim: këto janë simptomat më të zakonshme që përjetojnë njerëzit me përçueshmëri elektrike të dëmtuar të zemrës). Falë ditarit, kardiologët mund të bëjnë një diagnozë përfundimtare më të saktë.
Udhëzimi i tretë i rëndësishëm është të bësh një jetë normale, duke iu përkushtuar pa shqetësime aktiviteteve normale të përditshme. Çdo ndryshim mund të shtrembërojë rezultatet e testit.
Udhëzimi i katërt dhe i fundit i rëndësishëm është një masë paraprake, e cila këshillon të qëndrosh larg detektorëve të metaleve, furrave me mikrovalë, batanijeve elektrike, brisqeve elektrike, furçave të dhëmbëve elektrike, telefonave celularë, kompjuterëve, etj., për kohëzgjatjen e ekzaminimit. Kësaj mase paraprake i mungon ndonjë bazë shkencore e provuar, pasi asnjë studim ende nuk ka treguar në mënyrë të qartë se këto objekte dhe pajisje të përditshme ndërhyjnë në funksionimin e duhur të monitorit Holter.
Lexo edhe- Pajisjet diagnostikuese/ Parandalojnë sëmundjet e rënda të zemrës
PROCEDURA
Zakonisht kryhet nga një asistent kardiologjie, instalimi i një elektrokardiografi portativ është një procedurë e thjeshtë, e shpejtë dhe pa dhimbje që përfshin aplikimin e një serie elektrodash (elementët e regjistrimit) në pika të ndryshme në gjoks.
Pasi të vendosen elektrodat, asistenti i kardiologjisë i siguron pacientit një çantë të përshtatshme shpatullash për të ruajtur elektrokardiografin portativ.
Nga një pikëpamje strikte procedurale, monitori Holter kardiak mund të ndahet në dy faza të njëpasnjëshme:
Faza e regjistrimit të ritmit dhe aktivitetit elektrik të zemrës. Kjo është e para nga dy fazat, që përfshin nga momenti kur asistenti i kardiologut instalon dhe aktivizon elektrokardiografin portativ derisa asistenti ose një koleg e heq atë.
Gjatë kësaj faze, pajisja regjistron dhe ruan funksionin kardiak të pacientit në një memorie të brendshme.
Faza e përkthimit grafik të asaj që u regjistrua në fazën e mëparshme. Kjo fazë çon në krijimin e të ashtuquajturit gjurmim elektrokardiografik në një fletë letre milimetrike. Një gjurmim elektrokardiografik gjenerik ka disa tipare karakteristike, të cilat përsëriten në intervale pak a shumë të rregullta dhe quhen valë.
Shfaqja e valëve dhe distanca midis tyre janë elementët e gjurmimit që u lejojnë kardiologëve të interpretojnë shëndetin e zemrës që po ekzaminohet.
Për fazën e përkthimit grafik, kërkohet një pajisje e kompjuterizuar, e aftë të ekstrapolojë të dhënat e regjistrimit të pranishme në elektrokardiografin portativ.
Gjatë fazës së regjistrimit, pacienti duhet të jetë i kujdesshëm që të mos e godasë ose lëvizë pajisjen tepër dhe të mos i shkëpusë elektrodat.
RREZIQET
Monitorimi kardiak me Holter është një procedurë e sigurt dhe jo invazive, disavantazhi kryesor i së cilës është mundësia që heqja e elektrodave të shkaktojë skuqje dhe ënjtje të lëkurës (natyrisht në zonën e aplikimit).
REZULTATET
Zakonisht të disponueshme brenda pak ditësh, rezultatet e një monitori Holter kardiak janë rezultat i interpretimit të valëve karakteristike në elektrokardiogramë (EKG) nga kardiologu.
Monitori Holter kardiak është një mjet që kap në mënyrë të kënaqshme çdo çrregullim të ritmit të zemrës kur ato ndodhin gjatë ekzaminimit.
Bazuar në llojin e çrregullimit të identifikuar nga monitori Holter kardiak, kardiologu përcakton hapin tjetër: nëse do të përdorë teste të tjera diagnostikuese apo do të fillojë një trajtim specifik.
DISAVANTAZHET DHE ZGJIDHJET
Në disa raste, gjetjet e një monitori Holter kardiak nuk janë të mjaftueshme për të diagnostikuar saktë një gjendje të zemrës.
Në fakt, nëse brenda 24-48 orëve nga procedura diagnostikuese, zemra e pacientit nuk tregon ndryshimet e dyshuara bazuar në ekzaminimin fizik dhe historinë mjekësore, gjurma e EKG-së është pa anomali të rëndësishme.
Në raste të tilla, zgjidhja është përgjithësisht përsëritja e testit për një periudhë më të gjatë (më shumë se 48 orë) ose pas disa javësh. Në të gjitha rastet kur pacienti përjeton një çrregullim të ritmit të zemrës gjatë procedurës diagnostikuese, elektrokardiografi portativ e zbulon këtë çrregullim dhe e regjistron atë në gjurmim.
HOLTERI KARDIAK, BARNAT PËR ÇRREGULLIMET E ZEMRËS
Kur vlerësohet funksionimi i një pacemaker-i ose defibrilatori kardioverter i implantueshëm, monitori Holter kardiak tregon nëse këto pajisje elektronike, të përdorura për të normalizuar ritmin e zemrës, po funksionojnë siç duhet apo jo.
Në mënyrë të ngjashme, kur vlerësohet trajtimi me ilaçe për një çrregullim të zemrës, monitori Holter kardiak tregon nëse ilaçi në përdorim është efektiv apo kërkon rregullim të dozës./ MeMjekun
Burimi: Mayo Clinic